خودايه‌!

نه‌مکه‌يته‌ کوژه‌ر به‌رخ سه‌ربڕم،‌ یان‌ به‌ به‌رخ تا کوژه‌ر سه‌رم ببڕێت.

ڕامبهێنه ‌به‌وه‌ی ڕاستگۆبم له‌ڕووی زۆردار، نه‌وه‌ک هه‌رزه‌گۆ تا لاواز چه‌پڵه‌م بۆ بکوتێت

که‌ سامانم ده‌ده‌يتێ شاديم لێمه‌بڕه‌

که‌هێزم ده‌ده‌يتێ هۆشم لێمه‌بڕه‌

که‌ پايه‌دارم ده‌که‌يت هه‌ستی له‌خۆبووريم له‌مێشکدا بهێڵه‌

که‌ به‌هره‌ی له‌خۆبووريم ده‌ده‌یتێ، ڕامهێنه‌ به‌وه‌ی پايه‌و ڕێزی خۆ له‌ده‌ست نه‌ده‌م.

ڕامهێنه‌ له‌سه‌رئه‌وه‌ی که‌سانی ترم وه‌ک خۆم خۆش بوێت،و ئه‌وه‌ی سه‌رزه‌نشتی خۆم که‌م به‌هه‌مان ڕاده‌ی سه‌رزه‌نشتی که‌سانی تر.

يارمه‌تيم ده‌ پشتی وێنه‌کان ببينم

هه‌رگیز نه‌هيڵیت له‌خۆڕا تاوانی پووچ بخه‌مه‌پاڵ نه‌یارانم.

ئه‌وه‌م بخه‌ره‌ مێشک که‌ لێبوردن به‌رزترين پايه‌ی هێزه‌،و حه‌ز به‌تۆڵه‌ سه‌ره‌تای‌ هه‌نگاوه‌ به‌ره‌و لاوازی

هه‌رگیز ڕێم نه‌ده‌یت به‌ سه‌رکه‌وتن باييبم، يان نشوستی وره‌م پێبه‌ردات

هه‌ميشه‌ ئه‌وه‌م بێنه‌ره‌وه‌ ياد که سه‌رنه‌که‌وتن یه‌ که‌ م پله‌ی ئه‌زموونه‌ بۆ سه‌رکه‌وتن.

له‌کاتی ده‌ست کورتيمدا بێ ئاوات  نه‌بم،و کاتی نشوستی هێنده‌ م  هێز پێ بهێڵه‌ زاڵم کات به‌سه‌ر کۆسپه‌کاندا

ئه‌گه‌ر له‌به‌هره‌ی ته‌ندروستيت بێ به‌ش کردم، به‌هره‌ی باوه‌ڕم پێ بهێڵه‌

ئه‌گه‌ر خراپه‌م  له‌گه‌ڵ که‌سێک کرد، هێنده‌ م ‌  ئازاکه ‌لێبوردنی لێبخوازم

 گه‌ر که‌سێک خراپه‌ی له‌گه‌ڵ کردم، هێنده‌ م ئازا که‌ لێی ببوورم.

خودايه‌! هه‌رکات تۆم له‌بيرکرد، تۆ من له‌بير مه‌که‌ .....