له‌خه‌وێکدا، له‌گه‌ڵ خودا ده‌دوام ...

خودا پرسی: تۆ ده‌ته‌وێ گفتوگۆم له‌گه‌ڵ که‌یت؟

گوتم؛ به‌ڵێ ئه‌گه‌ر کات تان هه‌یه‌؟

خودا پێکه‌نی‌و فه‌رمووی: کات له‌لای من بێ پايانه‌ ... باشه‌، چی مێشکی تۆدایه‌ له‌منی بیپرسیت؟

پرسيم: چ  شتێکی مرۆڤ ئێوه‌ سه‌رسام ده‌کات؟

ئه‌و فه‌رمووی: ئه‌وه‌ی هه‌ر له‌دۆخی منداڵيدا ده‌ژین! چونکه‌ به‌ نه‌خۆشی له‌دایک ده‌بن!

زۆر په‌له‌يانه‌ تا گه‌وره‌بن، به‌ڵام پاشان ئاره‌زووده‌که‌ن منداڵ ببنه‌وه‌!

ئه‌وه‌یش که‌، ته‌ندروستی خۆ له‌ده‌ست ده‌ده‌ن، به‌هه‌ڵپه‌ن تا پاره‌ په‌یدا ده‌که‌ن، پاشان خه‌رجی ده‌که‌ن تا دووباره‌ ته‌ندروستیی پێ بکڕنه‌وه‌

به‌وه‌يش که‌ له‌پێناو ئاينده‌دا باری ڕۆژفه‌ رامۆش ده‌که‌ن، سه‌رئه‌نجام نه ‌ژيانی ڕۆژيان دابين ده‌بێت نه ئاينده‌

ئه‌وه‌يش که‌ به‌جۆرێک ده‌ژين، گوايه‌هه‌رگيز نامرن‌و که ‌ ده‌مرن وه‌ک ئه‌وه‌یه‌ هه‌رگیز نه‌ژيابن

پاشان خودا به‌هه‌ردووک ده‌ستی ده‌سته‌کانی گرتم،‌و پاش ماوه‌يه‌ک بێ ده‌نگی دووباره‌ لێم پرسي:

باشه‌، وه‌ک باوکێک، چی ئاره‌زووده‌که‌یت نه‌وه‌کانت فێري بن؟

فه‌رمووی: با له‌وه‌بگه‌ن که‌ ئه‌وان ناتوانن که‌س به‌زۆر بکه‌ن به‌ ئه‌وينی خۆ. ته‌نها ئه‌وی بیتوانن ئه‌وه‌یه‌، هه‌ل بڕه‌خسێنن بۆ که‌سانێک له‌خۆوه‌ ببنه‌ دۆست.

بزانن که‌ خۆ به‌راوردکردن له‌گه‌ڵ که‌سانی تر نابه‌جێيه‌

بزانن که‌ ده‌کرێت به‌ته‌نها چه‌ند چرکه‌یه‌ک برينی قووڵ له‌دڵی که‌سانی دۆستدا هه‌ڵکه‌نن، به‌ڵام ساڵانی ده‌وێت ئه‌و برینانه‌ ساڕێژکه‌ن

بزانن که‌ ده‌وڵه‌مه‌ند که‌سانی خاوه‌ن سامان نييه‌، به‌ڵکوو ئه‌وکه‌سه‌یه‌ که‌ به‌که‌مترين قايله‌

بزانن که‌ زۆرن ئه‌وانه‌ی حه‌ز به‌دۆستايه‌تیی ئه‌وان ده‌که‌ن، به‌ڵام نازانن چۆن هه‌ستی خۆیانیان بۆ ده‌ربڕن

بزانن که‌ ده‌کرێت دوو که‌س وه‌ک یه‌ک له ‌خاڵێک بڕوانن، به‌ڵام هه‌رگيز وه‌ک يه‌ک  نابينن

بزانن که‌ مه‌رج نییه‌ ئه‌وان ته‌نها له‌ که‌سانی تر ببوورن، به‌ڵکو پێویسته‌ سه‌ره‌تا له‌خۆ ببوورن

ئه‌وجا من به‌درووده‌وه‌ گوتم: من سپاسی ئه‌و گفتوگۆيه‌تان ده‌که‌م. ئايا هیچ ماوه‌ بتانه‌وێ نه‌وه‌کانت فێری بن؟

خودا به  ‌زه‌رده ‌خه‌نه‌يه‌که‌وه‌ گوتی: ته‌نها ئه‌وه‌بزانن که‌من له‌ئارادا هه‌م، وهه‌ميشه‌.